Arrocampo ligt ten westen van natuurpark Monfrague en ligt 45 autominuten rijden van de camping in Monfrague als je de grote weg neemt. (EX A1) Door Monfrague is het een uur en twaalf minuten rijden. (zonder te stoppen!)
Van Arrocampo de Almaraz heb ik weinig foto's. Misschien omdat het landschappelijk wat minder fraai is en omdat ik de (moeras) vogels hier minder dichtbij had.
Toch is het voor vogels zeer de moeite waard. Je vindt hier een mooie combinatie van soorten van de drogere gebieden zoals de kleine torenvalk, grijze wouw, grauwe kiekendief, steenuil, zuidelijke klapeksters en de soorten van het moeras.
Er broeden veel purperreigers, koereigers en kleine zilverreigers. Woudaap hadden we maar één keer.
We vonden 4 nesten van de purperkoet. Verder is het mooi voor lachstern, zwartkopmeeuw en erg veel zwarte wouwen.
In Arrocampo zagen we zo'n 43 vogelsoorten met grijze wouw als hoogtepunt.
Dit was ook de enige plek waar ik wat echte libellen zag. Voor mij was de vondst van de Noordelijke bandgrondlibellen een hoogtepunt.
 |
| Bijeneter (Merops apiaster) |
De bijeneter. Niet specifiek voor deze omgeving.
De foto's die ik hier kon maken van de bijeneter behoren wel tot de mooiste van de vakantie vind ik zelf.
 |
| Kleine torenvalk (Falco naumanni) |
Vroeger had ik grote moeite met de herkenning van kleine torenvalken. Nu ik de soort beter ken zag ik ze op meerderre plaatsen. de valk is kleiner dan onze torenvalk met rondere vleugelpunten. De blauwgrijze kop heeft nauwelijks een zichtbare baardstreep zoals bij de torenvalk.
 |
| De kerktoren van Casatejada met zicht op de sierra de Credos. |
Karakteristiek zijn de broedende ooievaars op kerktorens. Hier zijn acht nesten te zien in en op de toren van Casatejada. Ik kan niet uitsluiten dat er aan de andere zijde van de toren ook nog nesten zitten!
 |
Noordelijke bandgrondlibel mann.
(Brachythemis impartita) |
Kleine groepjes grondlibellen rond de poten van groot wild fladderend, zijn in Afrika bij drinkplaatsen een vertrouwd beeld. In spanje is een vergelijkbaar beeld te zien bij drinkend vee! Ik was en ben nog steeds aangenaam verast door het vinden van deze soort. Hoewel ik prachtig uitgekleurde mannetjes heb gezien, lukte het niet die te vangen en te fotograferen. Uitgekleurde mannetjes hebben een zwart ebbenhouten achterlijf. Op de foto's een mannetje die nog niet geheel uitgekeurd is. Je kunt overigens zien dat het een mannetje is aan het "hamulus" de secundaire genitalien. Als je goed kijk,t zie je die aan de onderkant tussen het borststuk en het abdomen (achterlijf)
 |
Noordelijke bandgrondlibel mann.
(Brachythemis impartita) |
Naast de kenmerkende donkerbruine band over de vleugels, is het lange tweekleurig (wit/zwart) pterostigma kenmerkend voor de soort.
.jpg) |
Noordelijke bandgrondlibel mann.
(Brachythemis impartita) |